Telemedycyna

Telemedycyna jest nową formą świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej. Dostępna obecnie technologia umożliwia przeprowadzanie telekonferencji, wideokomunikacji, daje także możliwość monitorowania stanu zdrowia pacjenta przebywającego w domu, który cierpi na chroniczną chorobę.

Zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 277, poz. 1634 z późn. zm.) lekarz może orzec o stanie zdrowia określonej osoby, tylko po jej uprzednim osobistym zbadaniu, Kodeks Etyki Lekarskiej nakazuje z kolei zbadać pacjenta zanim podejmie się odpowiednie leczenie. Przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie określają sytuacji, w której badanie pacjenta na odległość byłoby dopuszczalne oraz ewentualnie na jakich zasadach miałoby się ono odbywać. Należy jednakże mieć na względzie, że nie ma obowiązujących przepisów prawnych, które takiego działania by wprost zakazywały.

Lekarz, jak już wspomniano, w celu wydania orzeczenia musi uprzednio zbadać pacjenta. Na podstawie literalnego brzmienia przepisu art. 42 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie sposób jednoznacznie określić, co oznacza użyty w tym przepisie termin „orzeka”. W sensie formalnym, orzekanie to każde wydanie przez lekarza zaświadczenia niezbędnego dla realizacji określonych uprawnień przez osobę, której ono dotyczy. W takiej sytuacji badanie musi zostać przeprowadzone bezpośrednio przez lekarza. Jeżeli jednak przyjmiemy, że termin „orzeka” oznaczać będzie także skonsultowanie stanu zdrowia, twierdzenie, iż może ono mieć miejsce tylko po osobistym zbadaniu pacjenta, nie wydaje się być uzasadnione. Należy jednakże pamiętać, że w każdym przypadku możliwość korzystania z dostępnych obecnie środków technicznych nie zwalnia lekarza z nałożonych na niego obowiązków, gdyż takie środki powinny jedynie stanowić narzędzie ich realizacji. W praktyce oznacza to powstanie trudności w zakresie ustalenia zasad wykonywania zawodu lekarza i świadczenia usług z zakresu telemedycyny. Głównym problemem jest określenie zasad odpowiedzialności lekarza oraz zapewnienie należytej ochrony danych osobowych (szczególnie w przypadku konsultacji lekarskich dokonywanych przez Skype-a, do treści których mogą mieć dostęp osoby trzecie). Ponadto nie wszystkie schorzenia mogą być diagnozowane i leczone „metodą na odległość” (por. E. Zielińska, Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Komentarz, ABC 2008, s. 603-609).

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz przywołane przepisy, należy się opowiedzieć przede wszystkim za obowiązkiem osobistego badania pacjenta przed wydaniem przez lekarza orzeczenia. Nie oznacza to jednak, że konsultacje lekarskie, wykonywane za pośrednictwem elektronicznych środków przekazu – w tym przez program Skype – nie mogą być w ogóle przeprowadzane. W takim przypadku prowadzenie konsultacji powinno odbywać się po uprzednim osobistym zbadaniu pacjenta przez lekarza oraz na podstawie jego dokumentacji medycznej. Należy również zapewnić bezpieczeństwo przekazywanym w czasie takich konsultacji informacji, tak aby nie miały do nich dostępu osoby do tego nieuprawnione. Nie można bowiem dopuścić do naruszenia jednego z praw pacjenta jakim jest prawo do tajemnicy informacji. Zgodnie z art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wymagana jest zgoda pacjenta na przeprowadzenie wskazanych wyżej konsultacji.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz